یه لطافت گل محمدی

همیشه فکر می کردم و فکر می کنم آدم ها موجودات عجیبی هستند...

و امروز دوباره به این نتیجه رسیدم که چقدر آدم ها موجودات عجیبی اند

مثلا خیلی وقتها نمی دانند چطور و چگونه محبتی که دارند را ابراز کنند.

گاهی وقتها هم ابراز می کنند اما طرف مقابل هیچ گاه متوجه ابراز محبت نمی شود

آدم ها خیلی مخلوقات پیچیده ای هستند

خیلی وقتها فکر می کنیم طرف مقابل مان را خوب می شناسیم و حتی خیال می کنیم خیلی خوب او را درک می کنیم اما ...

اما غافل از اینکه آنچه درک کرده بودیم و آنچه شناخته بودیم فقط برداشت ذهنی خودمان بود و بس

در خیالات خودمان فکر می کردیم خوب و دقیق او را درک می کنیم

بهتر است کمی ترمز خیال مان را بکشیم و از او که دوستش داریم بپرسیم که من اینچین فکر می کنم. ایا فکرم درست است یا نه.

گاهی لازم است فقط گوش شنوا باشیم

گاهی لازم است فقط حامی باشیم

گاهی لازم است فقط بگوییم دوستت دارم

و باید بدانیم که آدم ها هر چقدر عجیب و پیچیده باشند محبت را خووووب می فهمند.

جنس محبت ها را خوب تشخیص می دهند

صداقت در گفتار و در احساس خیلی خیلی خوب قابل فهم است

صادق باشیم در رفتار و گفتار و احساس مان

هوای آنکه دوستش را داریم داشته باشیم

از دیدگاه خودمان دیگران را درک نکنیم. گاهی باید از چشم و نگاه و قلب دیگری دنیا را دید...

دنیا فقط آنچه ما می بینیم و می شنویم و درک می کنیم نیست...

آنهایی که برای ما عزیزند قلبی نازک و حساس دارند، مراقب این برگ گل باشیم...

قلب آدم ها به لطفت برگ گل محمدی است

زود می شکند

زود پژمرده می شود

زود ...

نرو، بمان...